புனித பெர்னதெத்தின் திருப்பண்டம்

பெர்னதெட் யார்?

1850-களின் தொடக்கத்தில், திருக்காட்சிகள் நிகழ்வதற்குச் சற்று முன்பு, லூர்து 4,135 மக்கள்தொகையைக் கொண்ட ஒரு சிறிய நகரமாக இருந்தது. சுற்றியிருந்த வெந்நீர் ஊற்று நகரங்களுக்குச் செல்லும் பயணிகளின் வழித்தடமாகவும் அது விளங்கியது.

மாரி பெர்னார்ட் சூபிரூஸ் (பெர்னதெட்) 1844 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 7 அன்று பிறந்தார். அவரது குடும்பம் பல தசாப்தங்களாக நகரின் கிழக்குப் பகுதியில் இருந்த போலி ஆலைக்குச் சொந்தமான எளிய வாழ்க்கையை வாழ்ந்து வந்தது. புதிய நீராவித் தொழில்நுட்பத்தால் ஏற்பட்ட போட்டி, குடும்பத்தில் ஏற்பட்ட நோய்கள் மற்றும் மரணங்கள் காரணமாக அவரது பெற்றோர் பல பொருளாதார நெருக்கடிகளைச் சந்தித்தனர்.

வாடகையைச் செலுத்த முடியாததால், அவரது பெற்றோர் போலி ஆலையை விட்டு வெளியேற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. அப்போது பெர்னதெட்டுக்கு 10 வயது. அவர்களுடைய வறுமை தொடர்ந்து மோசமடைந்தது. மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, பயன்படுத்தப்படாத சிறைச்சாலையின் தண்டனைக் கூடமாக இருந்த கச்சோட் எனும் இடத்திற்குக் குடிபெயர வேண்டியிருந்தது. அது, இரக்கத்துடன் அவர்களுக்குத் தங்க இடம் வழங்கிய உறவினர் ஒருவருக்குச் சொந்தமான அழுக்கான சிறிய அறையாகும்.

குடும்பத்தின் செலவுகளைச் சமாளிக்க உதவும் வகையில், பெற்றோர் வேலைக்குச் சென்றபோது பெர்னதெட் தனது உடன்பிறந்தவர்களைக் கவனித்துக்கொண்டார். விறகுகளையும் பழைய இரும்புத் துண்டுகளையும் சேகரித்து சந்தையில் விற்றார். தனது அத்தையின் உணவகத்திலும் உதவி செய்தார்.

கச்சோட்டில் குடியேறிய சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, சூபிரூஸ் குடும்பத்தின் வாழ்க்கை மேலும் கடினமானது. பெர்னதெட்டின் தந்தை ஃபிரான்சுவா சூபிரூஸ், பேக்கரியிலிருந்து திருடியதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டார். அவர் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். ஆனால், போதிய ஆதாரங்கள் இல்லாததால் ஒரு வாரத்திற்குப் பிறகு விடுவிக்கப்பட்டார். ஆலை உரிமையாளராக இருந்த நிலையிலிருந்து கூலித் தொழிலாளியாக மாறிய பெர்னதெட்டின் தந்தை, குடும்பத்திற்கு உணவளிக்க வேண்டிய ஒருவரின் எண்ணிக்கையைக் குறைக்கும் நோக்கில், அருகிலிருந்த பார்த்ரெஸ் கிராமத்தில் விவசாய வேலை செய்ய அவரை அனுப்பினார். அங்கு குடும்ப நண்பரான மாரி லகுஸ் அவரைக் கவனித்துக்கொண்டார்.

பண்ணையில் பெர்னதெட் பகலில் ஆடுகளைப் பார்த்துக்கொண்டதுடன் வீட்டு வேலைகளையும் செய்தார். மாலையில் மாரி லகுஸ் அவருக்க மறைக்கல்வியைக் கற்பிக்க முயன்றார். உள்ளூர் பேச்சுவழக்கை மட்டுமே பேசிய பெர்னதெட்டால், பிரெஞ்சு மொழியில் சொல்ல வேண்டிய பதில்களை நினைவில் வைத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. பெரும்பாலும் இந்தப் பாடங்கள் கூச்சலிலும் கண்ணீரிலும் முடிந்தன.

பண்ணையில் ஒரு வருடத்திற்கும் குறைவாக இருந்த பிறகு, லூர்துக்குத் திரும்ப அனுமதிக்குமாறு பெர்னதெட் தனது தந்தையைச் சம்மதிக்க வைத்தார். 1858 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 21 அன்று, நெவர்ஸின் அன்புச் சகோதரிகள் நடத்திவந்த ஆதரவற்றோர் இல்லத்தில் ஏழைகளுக்கான வகுப்பில் அவர் கலந்துகொள்ளத் தொடங்கினார்.